ไทยปราบขยะอิเล็กทรอนิกส์เถื่อน: ฮาร์ดดิสก์เก่าของบริษัทคุณไปจบที่ไหน

Read in English

รัฐเปิดตู้คอนเทนเนอร์ ไล่ล่าขยะอิเล็กทรอนิกส์เถื่อน

วันที่ 14 กันยายน 2569 นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นประธานการตรวจตู้สินค้าต้องสงสัยที่ท่าเรือแหลมฉบัง จ.ชลบุรี ตามข้อมูลของ กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) มี 18 หน่วยงานและองค์กรร่วมตรวจ ทั้งกรมศุลกากร กรมควบคุมมลพิษ กรมโรงงานอุตสาหกรรม และ UNODC จาก 9 ตู้ที่เปิดตรวจ 3 ตู้จากโปแลนด์ อังกฤษ และนิวซีแลนด์ สำแดงถูกต้อง ส่วนอีก 6 ตู้จากสหรัฐอเมริกาที่สำแดงเป็นเศษอะลูมิเนียม กลับพบขยะอิเล็กทรอนิกส์ปะปนอยู่

DSI ระบุว่าที่ผ่านมาตรวจพบความผิดแล้ว 151 ตู้ และกำลังขยายผลจากบัญชีเบื้องต้นราว 825 ตู้ที่คาดว่าเคยนำเข้าประเทศไทย เชื่อมโยงผู้ส่งออกในสหรัฐฯ 7 บริษัท และผู้นำเข้าในไทย 16 บริษัท โดย รัฐบาลย้ำ ว่าตู้หรือบริษัทที่อยู่ในบัญชีตรวจสอบยังไม่ได้แปลว่ากระทำผิด ขณะที่กรมศุลกากรยึดขยะอิเล็กทรอนิกส์ได้ราว 2.7 ล้านกิโลกรัมในช่วง 11 เดือนแรกของปีงบประมาณ 2569

ในแผ่นดิน: โกดังเดียว เกือบ 100 ตัน

ก่อนหน้านั้น 4 วัน คือวันที่ 10 กันยายน เจ้าหน้าที่จังหวัดชลบุรีเข้าตรวจโกดัง 3 หลังใน อ.พานทอง หลังชาวบ้านร้องเรียน ข่าวสด รายงานว่าพบวัสดุกำลังคัดแยกรวมเกือบ 100 ตัน ทั้งขยะอิเล็กทรอนิกส์ แผงวงจร แบตเตอรี่ลิเทียม พลาสติก และอะลูมิเนียม บางส่วนเป็นเศษแผงวงจรที่ถูกผสมปูนแล้วบรรจุกระสอบ คาดว่าเตรียมนำไปทิ้ง ในโกดังพบแรงงานเมียนมา 15 คน และมีข้อมูลว่ากิจการอาจเกี่ยวข้องกับนายทุนจีนที่ใช้ชื่อคนไทยเช่าพื้นที่

วันที่ 18 กันยายน ฐานเศรษฐกิจ รายงานว่ากระทรวงฯ ตั้งชุดปฏิบัติการเฉพาะกิจในภาคตะวันออก ใช้การสืบสวนย้อนกลับ (Traceback) จากจุดทิ้งไปถึงโรงงานต้นทาง เดินหน้าคดีทั้งแพ่ง อาญา และปกครอง ตามหลัก "ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย" เพื่อไม่ให้คดีจบแค่คนขับรถขนของเสีย

เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไรกับบริษัทของคุณ

การปราบปรามครั้งนี้เป็นเรื่องขยะนำเข้าและมลพิษ ไม่ใช่การขโมยข้อมูล และยังไม่มีรายงานว่าข้อมูลรั่วจากจุดเหล่านี้ แต่สะท้อนความจริงที่ผู้จัดการไอทีและฝ่ายอาคารของทุกบริษัทควรใส่ใจ: เมื่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ออกจากบริษัทผ่านช่องทางไม่เป็นทางการ คุณไม่มีทางรู้เลยว่ามันไปจบที่ไหน

• โรงคัดแยกทุบเครื่องเพื่อเอาโลหะ ไม่ได้ทุบเพื่อปกป้องข้อมูล โรงที่แกะแผงวงจรเพื่อเอาทองแดงและทองไม่มีเหตุผลที่ต้องลบข้อมูลในฮาร์ดดิสก์หรือ SSD ไดรฟ์ที่รอดจากสายคัดแยกอาจถูกขายต่อ และข้อมูลยังอ่านได้
• ผู้ประกอบการแบบนอมินีตามตัวรับผิดชอบได้ยาก เมื่อสถานที่เช่าในชื่อคนหนึ่งแต่คนอื่นเป็นผู้ดำเนินการ คำสัญญาว่า "เดี๋ยวทำลายให้" แทบไม่มีความหมาย
• การสืบย้อนกลับใช้ได้ทั้งสองทาง ทางการประกาศแล้วว่าจะตามของเสียกลับไปถึงต้นทาง หากป้ายทรัพย์สินของบริษัทคุณไปโผล่ที่จุดทิ้งผิดกฎหมาย คำถามจะย้อนกลับมาที่คุณ และตาม PDPA คุณยังต้องรับผิดชอบข้อมูลส่วนบุคคลในอุปกรณ์ที่ส่งออกจากบริษัท

หลักง่ายๆ ในการกำจัดอุปกรณ์สำหรับธุรกิจไทย

1. แยกข้อมูลออกจากขยะ ถอดและทำลายสื่อเก็บข้อมูลก่อนเสมอ ด้วย บริการทำลายฮาร์ดไดรฟ์และ SSD สำหรับโน้ตบุ๊ก คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ และเซิร์ฟเวอร์ ส่วนมือถือต้องลบหรือทำลายข้อมูลอย่างถูกวิธี
2. ส่วนที่เหลือรีไซเคิลผ่านช่องทางที่ตรวจสอบได้ สายไฟ จอ เครื่องพิมพ์ และอุปกรณ์เครือข่าย ควรส่งให้ บริการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ ที่มีเอกสารชัดเจน ไม่ใช่คนรับซื้อของเก่าที่ให้ราคาสูงสุด
3. เก็บเอกสารให้ครบ บันทึกหมายเลขซีเรียล วันที่รับของ และหนังสือรับรองการทำลายข้อมูล ไว้ร่วมกับเอกสารตาม ข้อกำหนด PDPA
4. เมื่อเคลียร์ออฟฟิศ ย้ายสำนักงาน หรือเปลี่ยนเครื่องทั้งรอบ ให้ทำเป็นงาน การกำจัดสินทรัพย์ไอที ครั้งเดียวที่มีเอกสารครบ ไม่ให้มีเครื่องค้างในห้องเก็บของหรือถูกขาย "ตามสภาพ"

เรารับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เก่าจากธุรกิจในกรุงเทพฯ ทำลายข้อมูลในอุปกรณ์ที่มีข้อมูลพร้อมหนังสือรับรองการทำลายข้อมูลทุกเครื่อง และส่งส่วนที่เหลือเข้าช่องทางกำจัดอีเวสต์ที่ได้รับการรับรอง ไม่ฝังกลบ เราทำเฉพาะอุปกรณ์ ไม่รับย่อยเอกสารกระดาษ

ขอใบเสนอราคาทันที หรือโทร 082-797-3702 เพื่อเคลียร์อุปกรณ์ไอทีเก่าอย่างมีหลักฐาน ก่อนที่มันจะไปโผล่ในที่ที่คุณไม่เคยตั้งใจส่งไป

ที่มา: DSI, การตรวจตู้สินค้าต้องสงสัยตามอนุสัญญาบาเซล ร่วมกับ 18 หน่วยงาน (15 ก.ย. 2569); Bangkok Post, "Thailand moves to end 'world waste bin' image" (15 ก.ย. 2569); ข่าวสด (10 ก.ย. 2569); ฐานเศรษฐกิจ (18 ก.ย. 2569); ไทยโพสต์ แถลงของรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องบัญชีตรวจสอบ 825 ตู้ (18 ก.ย. 2569) ตู้และบริษัทในบัญชีตรวจสอบอยู่ระหว่างการสอบสวน ยังไม่ใช่ข้อสรุปว่ากระทำผิด